Is er leven zonder koffie?

Ik drink geen koffie. Nooit gelust, maar ook nooit behoefte aan gehad. Tot ik me afgelopen week ineens afvroeg; mis ik niet heel veel door geen koffie te drinken?

Ik ben altijd een enorme theeleut geweest. Hoewel, dat is niet helemaal waar. Toen ik een jaar of twaalf was begon ik met thee drinken, met veel suiker erin, anders lustte ik het niet. Nu moet ik er geen korrel meer in hebben en drink ik drie of vier mokken op een dag.

Mijn ouders hebben altijd koffie gedronken, dus je kunt niet zeggen dat ik het niet van huis uit heb meegekregen. Als er mensen op bezoek kwamen, was het eerste wat je ze aanbood een kop koffie. En dat is nog steeds zo. Als ik nu ergens kom en ik krijg koffie aangeboden, en ik antwoord met: “Nee, een kopje thee graag”, wordt er toch altijd een beetje gek opgekeken. We leven in een echte koffiesamenleving.

Misschien is koffie ook gewoon makkelijker. Je haalt het op je werk of in een tankstation uit de automaat. Suiker of melk erin? Kies de juiste optie en klaar is kees. Als je thee drinkt heb je toch weer gedoe met een smaakje (ik ben al slecht in kiezen), en niet te vergeten met het theezakje. Dan zit ie er weer te kort in, dan weer veel te lang. En als ‘ie op de goede sterkte is zul je net zien dat er geen prullenbak in de buurt is. Kortom: koffie is veel makkelijker.

Het is niet dat ik nooit geprobeerd heb om koffie te drinken. Verschillende keren gaf ik het zwarte goud het voordeel van de twijfel, om het vervolgens vol walging weer uit te spugen. Met suiker, met melk, met melk én suiker, alles heb ik geprobeerd, maar ik wil het maar niet lekker vinden. Die sterke, bittere smaak blijft in mijn mond hangen om de rest van de dag niet meer te verdwijnen.

Koffie moet je leren drinken, zeggen ze. Net als bier. Bier heb ik ook lange tijd niet gedronken, omdat ik het vies vond. Maar als student ontkom je er niet aan. Als we na schooltijd in het faculteitscafé stonden en er kannen bier werden aangesleept, ga je niet lullig doen over je zoete witte wijn. Inmiddels drink ik net zo graag bier als wijn. Misschien zelfs liever bier, omdat het goedkoper is.

Waarom dan nog steeds geen koffie? Journalisten worden geacht zo’n beetje te leven op koffie. Met deadlines in het verschiet en stressvolle dagen houdt de cafeïne je op de been. Schijnt. Want ik kan er dus nog steeds niet over meepraten.

Vertel me: mis ik iets? En zo ja, wat precies? Van koffie word je wakker, terwijl je van thee juist ontspant. Maar wat is er mis met ontspannen? Zijn er tips voor hoe ik moet leren koffie drinken? Moet ik beginnen met een ‘nepkoffie’ als latte macchiato? Of wie weet een cappuccino of koffie verkeerd. Maar ik aan de koffie? Vooralsnog vind ik het een sterke bak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *