Hocus pocus pilates pas

Ik lig op mijn rug op een matje in de sportzaal en staar naar het plafond. Mijn benen hangen ergens halverwege in de lucht en tussen mijn voeten zit een bal geklemd. Ik voel me een ontzettende kneus in deze houding en zie al voor me dat ik die bal laat glippen en op mijn suffe paarse bloemetjessokken door de zaal moet schuifelen om het ding weer op te halen.

pilateseitje

Ik kijk om me heen om te zien of de andere dames er net zo over denken, maar die liggen allemaal in een perfect gestrekte houding en hebben een grote glimlach op hun gezicht (nu ik er zo aan terugdenk kan het zijn dat ik me dat laatste heb verbeeld.)

Dat sporten niet mijn ding is, weet ik al zo’n beetje mijn hele leven, maar de pilatesles die ik vorige week probeerde onder het mom van ‘een keer iets anders’, was geen succes, en dan druk ik me nog voorzichtig uit. In plaats van me te concentreren op de ingewikkelde oefeningen, keek ik alsmaar naar de klok en bedacht ik me wat ik de volgende dag eens zou gaan eten.

De warming-up was nog best wel te doen, wat wellicht kwam door het feit dat de bal daar nog niet aan te pas kwam. Eigenlijk doe je alle oefeningen vanaf het matje: liggend op je rug, buik of zij. Best relaxed, zou je denken. Nou, niet dus. In plaats van dat ik lekker bezweet was en vol met nieuwe energie, plofte ik toen ik thuis kwam bekaf op de bank neer.

De muziek stelde me aan het begin van les nog wel gerust: rustige loungemuziek van Colbie Caillat, een keer wat anders dan de wilde dancemuziek bij sh’bam of de salsa’s en meringues bij de zumbalessen. Maar halverwege de les moest ik mijn best doen om niet in slaap te vallen op die voortkabbelende klanken. Ook werd me plotseling duidelijk waarom iedereen shirts met lange mouwen of een vestje droeg. Het kippenvel stond het hele uur lang op m’n armen en ik had spijt dat ik alleen een dun hemdje op mijn sportbroek droeg.

Bij een andere oefening moesten we op onze buik gaan liggen en ook weer die verdomde bal tussen de voeten klemmen. Ik voelde me echt een debiel en ben er tijdens deze les achter gekomen dat pilates het niet voor mij is. Laat mij maar lekker de samba dansen of als een gek door de zaal heen en weer rennen. De volgende keer als iemand me vraagt om mee te gaan naar pilates, zeg ik: ‘De ballen!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *