Herken de Hollander

Afgelopen week ben ik op vakantie geweest. Dit keer hadden vriendlief en ik voor Gran Canaria als bestemming gekozen. Wat me altijd weer opvalt op toeristische plekken als dit Spaanse eiland zijn de nationaliteiten die je al van kilometers afstand herkent. Er is ook niemand die zijn best doet om voor zich te houden uit welk land ze komen, hoewel ze dat in bijna alle gevallen beter wel kunnen doen…

nederlanderss

Zo krijgen Engelse dames krijgen het altijd voor elkaar om er trashy uit te zien. Een topje in neonkleur dat reikt tot op de navel (of net erboven zodat een muffintop zichtbaar is), een rokje dat nét niet (of juist wel) de niet altijd even strakke billen toont en lekker veel gouden sieraden om het plaatje compleet te maken.

Wat we natuurlijk niet mogen vergeten is de huidskleur van deze bevolkingsgroep. Waar ze normaal gesproken zo wit zijn dat het bijna pijn doet aan je ogen, zijn ze op vakantie zo rood als een kreeft. Vergelijk het met goedkope rode en witte wijn. Alleen is dat zelfs te luxe voor ze, aangezien je een Engelsman veel gelukkiger maakt met een pul bier.

Wat ons meteen weer brengt bij het volgende kenmerk: openbaar dronkenschap. Als je op straat een groep mensen luidruchtig hoort zingen, schreeuwen of op een andere manier overlast veroorzaken, kun je er vanuit gaan dat het Engelsen zijn.

Dan de Italianen. Je herkent ze aan hun macho gedrag en dito uiterlijk, maar zijn vaak moeilijk te onderscheiden van de Spanjaarden. De mannen zie je zelden zonder zonnebril en dragen hun haar met minstens een halve pot gel strak naar achteren.

Maar ook wij Nederlanders tonen onszelf lang niet altijd van de beste kant. Misschien gedragen wij ons zelfs wel het ergste van allemaal. Zo betrapte ik afgelopen week een aantal landgenoten bij een supermarkt op het lezen van De Telegraaf in de winkel. Zegt genoeg, lijkt me. Ook het feit dat verkopers meteen ‘Kaiken, kaiken, niet kopen!’ roepen als ze horen dat je uit Nederland komt, draagt niet bij aan enige positieve reclame voor ons gierige volkje.

En wanneer je ’s ochtends vroeg bij het zwembad komt en een groot aantal van de ligbedjes bezaaid ziet liggen met handdoeken, weet je dat je niet de enige Nederlander bent. Het erge is: ik herinner me dat mijn vader dat vroeger ook al deed toen we op de camping in Italië stonden. Mijn moeder zei dan altijd, bij wijze van excuus, dat we wel móésten, aangezien iedereen het deed. Maar echt netjes is het natuurlijk niet.

Ook het steenkolen Engels is zeer typerend voor ons Nederlanders. Ik schaam me altijd weer een beetje als ik een mede-Hollander aan een verkoper hoor vragen ‘Haw motsj dis kost’.

Waarom kunnen wij niet zijn zoals de Belgen? Mocht je ze niet herkennen op vakantie: dat zijn die mensen waarvan je qua uiterlijk denkt dat het ook Nederlanders zijn, maar waarbij het grote verschil is dat zij niet luidruchtig zijn, niet alles aanraken in souvenirwinkeltjes, geen slechte grappen maken met obers en wél normaal Engels kunnen. Die dus als enige groep vakantiegangers normaal zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *