De 5 grootste ergernissen in het openbaar vervoer

Reizen met het OV kan heel fijn zijn. Rustig een boek lezen, muziek luisteren of gewoon naar buiten staren. Toch zijn er helaas wat dingen die treinreizen een stuk minder aangenaam maken.

1. Mensen die de deur keihard voor je dicht laten vallen.
Dit zijn meestal mannen. Het behoeft natuurlijk geen uitleg dat dit gedrag ronduit asociaal te noemen is. Hoeveel moeite is het om even de deur voor iemand open te houden zodat ‘ie niet met volle kracht tegen iemand aankomt?! Voortaan even nadenken, heren.

2. Massaal de trein in duiken om zeker te zijn van een plekje.
Blijkbaar is het voor veel mensen heel moeilijk om netjes te wachten tot iedereen de trein is uitgestapt. Dus wat gebeurt er als jij als laatste je voet op het perron zet? Juist, iedereen wurmt zich als een malle langs je heen om maar die trein in te komen. Doe. Normaal. Negen van de tien keer is er plek genoeg en anders sta je een keer. Da’s niet het einde van de wereld. En misschien verdien je het wel als je jezelf in dit gedrag herkent.

3. Bellen in de trein.
Behoeft geen uitleg. Gewoon. Niet. Doen. Tenzij het niet anders kan of als het echt heel rustig is. Geloof me, niemand zit te wachten op een gesprek met je vriendin waarin je haar nog even uitlegt waarom ze ook alweer moet kappen met die scharrel, of een gesprek met je moeder waarin je haar vraagt hoe je die foundation-vlek uit je witte blouse krijgt.

4. Niet bij het raam gaan zitten als het druk is.
Niets irritanter dan reizigers die in een overvolle trein in een vierzitshoek zitten en niet het plekje bij het raam uitkiezen, maar die ernaast. Vervolgens vraag jij netjes of je daar mag gaan zitten. Je bedoelt natuurlijk of de persoon in kwestie een stoel kan doorschuiven, zodat jij niet over iedereen heen hoeft te klimmen. Maar de irritante forens roept vrolijk: ‘Tuurlijk!’ en blijft vervolgens zitten waar ‘ie zit. Fijn. Helemaal als je ook nog vijf tassen bij je hebt en je bijna bij je overbuurman op schoot belandt.

5. Praten in de stiltecoupé.
Thank God voor de stiltecoupé. Na een lange dag werken wil je even een dutje doen, wat lezen, een serie kijken: gewoon even rust aan je hoofd. Heerlijk om dan in de stiltecoupé te gaan zitten, zodat je er zeker van bent dat je niet gestoord wordt door jengelende kinderen of kakelende vrouwen die terugkomen van de huishoudbeurs. Veel ov-reizigers kunnen óf niet lezen, óf negeren de bordjes in de stiltecoupé gewoon. En dat is kut. Want het is nou eenmaal vervelend om tegen die twee oude dametjes te zeggen dat ze in dit deel van de trein niet gezellig mogen babbelen over het rapport van hun kleindochter. Dus houd je je mond en zit je je de rest van de reis op te vreten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *