Afzien op het strand

Alweer een paar dagen is het tropisch warm in ons kikkerlandje. De één houdt ervan en de  ander vindt dat het niet snel genoeg voorbij kan zijn. Het eerste wat de helft van Nederland in elk geval massaal lijkt te doen zodra de eerste zonnestralen doorbreken, is naar het strand vluchten. Net als ik.

Afgelopen weekend ging ook ik met een stel vrienden naar het strand. Een paar gingen op de fiets, de rest ging opgepropt in een auto richting zee. Wat bleek? De sportieve manier won het van de doorgaans snellere. Waar de fietsers binnen no time op hun handdoekje lagen, waren wij met de auto anderhalf uur onderweg naar Zandvoort (en we vertrokken nog wel vanuit het nabijgelegen Bloemendaal!) en nog eens anderhalf uur verder om een parkeerplek te zoeken. Wat een hel!

Wat scheelde was dat we airco hadden in de auto, goede muziek én een grote tas vol eten en drinken, dus een echte straf was het niet. Maar toch, dat was natuurlijk niet waar we voor kwamen. Op de radio hoorden we dat de enige file die middag richting het strand stond, wat een verrassing… Natuurlijk hadden we van te voren kunnen weten dat het stervensdruk zou worden, maar toch waagden we een poging. Zelf woon ik niet in de buurt van het strand en aangezien we dit weekend toch al in de buurt waren én het weer mee zat, waarom ook niet…

Eenmaal op het strand, het was inmiddels halverwege de middag, konden we nog maar net een plekje vinden om onze handdoeken neer te leggen. Wát een drukte op dat strand. Wat is dat toch met ons mensen dat we bij mooi weer massaal naar het strand willen? Wie heeft ons dat aangeleerd?! Wat is er mis met chillen aan een meer, in een park of in je eigen tuin? (als je tenminste zo’n lucky bastard bent dat je die hebt) Ik zou het wel weten!

Natuurlijk is het lekker om een keer aan het strand te gaan liggen, maar wat privacy is ook niet verkeerd. Hoe fijn is het als je lekker in je eigen achtertuin in je bikini kunt liggen, zonder dat je je druk hoeft te maken of je er niet dik uitziet of dat je hetzelfde draagt als de vrouw twee handdoekjes naast je? En waar je niet hutjemutje op elkaar ligt, zoals op elk Nederlands strand wel het geval is, en je bij elke persoon die op z’n slippers langsloopt een lading zand over je tijdschrift of handdoek krijgt gestrooid. En waarom gaat iedereen de zee in, ook al weten we dat die zoals elk jaar toch weer nét iets te koud is, er allerlei ondefinieerbare en dus eng overkomende dingen/dieren tegen je been aan zwemmen en je je soms íéts te bewust wordt van het feit dat je zwemt in een grote plas vol… plas? En hoe fijn is het om een koel drankje binnen handbereik te hebben waar je géén 7 euro voor betaalt, zoals bij de net iets te hippe beachbars?

Misschien komt het doordat ik het zelf al ruim twee jaar zonder tuin moet stellen, dat ik zoiets verkies boven een druk strand. Ik heb absoluut geen spijt van deze middag op het strand. Eigenlijk kun je het altijd en overal gezellig hebben als je met leuke mensen bent. Dan maakt het niet of je in je eigen tuin zit, op een overvol strand of op een onbewoond eiland. Maar geef mij toch maar een tuin…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *